Elke vroeg vóór het zetten van de vier(!!) vaccinaties nog quasi grappend of veel mensen flauwvielen bij al dat geprik. We lachten en we smaalden erom, want hey, wij zijn stoer en kunnen wel tegen een prikkie. Dachten we.

Of nou ja, de prikkies an sich waren geen probleem. De inhoud ervan echter wel. Een half uurtje later zat Elke met een natte lap en een beker sterke aanmaaklimo op een krukje in de Hunkemöller. Tien minuutjes later zat ik ernaast. Hoofd tussen de knieën en puffen maar.
Zodra we weer op onze benen konden staan, hebben we ons verplaatst naar een bankje op het plein. Wat een stumpers, haha! Wat 'n avontuur. Ach ja. Zo hebben we in ieder geval al wat kunnen wennen aan wat te doen als de ander ter aarde dreigt te storten.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten