Door: Sandra
Joshua is onrustig. Hij jammert zachtjes voor zich uit en kijkt wat verloren en angstig uit zijn ogen. Ik trek 'm naar me toe en leg zijn borst tegen de mijne. Mijn linkerhand bedekt zijn rug, mijn rechterhand zijn hoofd. Zachtjes begin ik bewust in te ademen en bij elke uitademing 'hm' ik zachtjes en op lage toon, in de veronderstelling adt het lage brommerige geluid hem wat kalmeert. Na een tiental ademhalingen ontspannen zijn rugspieren. Toch blijft hij wat onrustig. Ik verhoogd de druk van mijn handen op zijn rug en hoofd... en even later treedt de totale ontspanning in. Zijn oogleden zakken iets, zijn hoofd leunt tegen mijn borst en hij zucht zachtjes. Ik zucht voorzichtig mee. Mijn hart huppelt als ik voel hoe hij zich langzaam durft over te geven aan de ontspanning, hoe hij zijn krampachtigheid en hyperalertheid weer even los kan laten..
Zodra hj echt diep slaapt, hef ik mijn hoofd. Twee meter verder zie ik Elke zitten. Zij heeft Afia Poma bij zich liggen en ik zie haar ene hand doelbewust op de borstkas van Afia rusten. Ik glimlach. Ook zij is druk bezig om de lijfelijke onrust te bedaren. Ik ben niet de enige die gelooft in de kalmerende werking van de aanraking, en klaarblijkelijk ook niet de enige die het hier toepast..
Ik glimlach en bedenk me:
Wat schuilt er toch een enorme kracht in een aanraking.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Hey San,
super om te lezen.. Herkenbaar en het begint (weer eens) te kriebelen.
Hopelijk gaan we nog een een keer terug naar het bijzondere Afrika...
Mooi om dit stukje te lezen. Geniet van het contact met de kids en van alle mooie en (minder mooie) ervaringen.
Dikke knuffel, en bedankt voor je lieve smsje met mijn verjaardag, was echt een leuke verrassing!
Liefs, Mac.
Aah wat lief en wat geeft het zelf ook een fijn gevoel hè? Met de (gehandicapte) kindjes in 'mijn' kindertehuis deed ik precies hetzelfde. En jouw 'mijn hart maakt een huppeltje' is de beste beschrijving van dat gevoel dat je dan krijgt..!
nou, inderdaad.
Een reactie posten